VOIGTLÄNDER SUPERB, Niemcy

(1933)

Wysokiej klasy aparat fotograficzny – lustrzanka dwuobiektywowa (TLR).

Pierwsze egzemplarze powstały w 1933 roku i charakteryzowały się okrągłymi, metalowymi uszami do zapinania paska (jak egzemplarz na zdjęciu). Późniejsze Superby miały je prostokątne, wycięte z blachy.

Ten aparat jest zadziwiający. Podobnie jak u Ikoflexa”Coffeecan” zakładanie i transport filmu odbywa się w poziomie. Z boku widać dźwignię przesuwu filmu, a na tylnej ściance licznik i dwa czerwone okienka.

Superb zadziwia niezwykłym systemem korekty paralaksy, która w TLR-ach jest dość dokuczliwa przy małych odległościach. Jeśli dźwignię ogniskowania przesuwamy tak, by łapać ostrość obiektów blisko aparatu, górny obiektyw pochyla się ku dołowi niwelując błąd paralaksy.

Niezwykłe jest też to, że dla wygody fotografującego, opis na pierścieniu czasów jest wykonany wspak. Niewielki pryzmacik pozwala na odczytanie nastawionego czasu bez zmiany pozycji aparatu czy głowy fotografa.

Aparat produkuje zdjęcia o rozmiarze 6x6 na filmie typu 120. Mój egzemplarz posiada obiektyw zdjęciowy Voigtländer Anastigmat Skopar 7,5 cm/f3,5. Obiektyw obserwacyjny (górny) Voigtländer Anastigmat Helomar f3,5. Migawka Compur.

© Wszelkie prawa zastrzeżone 2015 Jędrzej Szyguła ©